L’unzione a Betania (Mc 14, 3-9). Una lettura esegetico-tipologica

Sažetak

U Markovom Evanđelju izvještaj o pomazanju koje vrši anonimna žena izražava svojevrsnu jezgru koja služi kao podloga u tumačenju cijelokupne poruke Markovog evanđelja. Pomazanje u Betaniji, pripovijeđeno uz izvještaj o Posljednjoj večeri, probudilo je zanimanje nekih egzegeta upravo zbog svoga položaja. U ovome članku autor pokušava vidjeti razloge i egzegetska objašnjenja spomenute problematike. Markov izvještaj o pomazanju u Betaniji (14, 3-9) poprima na značaju zbog svog položaja u mikro- i makro- narativu. Jasno je da je glavna radnja naracije gesta pomazanja. Autor stavlja poseban naglasak na ovu gestu u narativu Markovog izvještaja te je uspoređuje sa starozavjetnim tekstovima s ciljem mogućeg tipološkog čitanja i tumačenja. Uz usporedbu s ostalim evanđeljima, autor donosi kratak pregled povijest tumačenja pomazanja u Betaniji. U svome istraživanju, zahvaljujući egzegetskoj i tipološkoj analizi, autor pokušava pokazati postoji li u tekstu Mk 14, 3-9 nešto više od obične geste ljubavi nepoznate žene ili ne.